Een goede vriendin gaat regelmatig naar (volwassen) verkleed partij-tjes zoals de Elfia. Nu had ze een kostuum van Avatar Korra gemaakt van de serie The Legend of Korra. Avatar Korra is van de waterstam en naast water sturen kan ze ook de andere elementen, aarde, vuur en lucht, sturen. Ze kan er een wapen van maken en alle slechterikken verslaan!

Het is volgens mij best een werkje om zo'n kostuum te maken. Ik kan in ieder geval niet naaien! Daar moet ik toch echt mijn moeder of vriend lief voor aankijken! Al lijkt het me erg leuk om nog eens te leren!

Ze wilde graag een fotoshoot met haar kostuum. En ik vind het altijd heel vervelend om foto's te maken! Dus hup, in de auto en op naar het strand! Het was een gezellige avond geworden zo met zijn twee!

Ooit moest ik op de basisschool als opdracht een brief schrijven aan iemand. Ik denk dat ik 9 of 10 jaar oud was. De brief ging naar mijn opa en oma. Ik kan mij niet eens herinneren of ze mij nog wat terug gestuurd hebben. Niet veel later kwam 1 van mijn ouders ermee dat ze een vriend hadden die ook brieven schreef. Weliswaar in mijn ogen een hele oude man maar het resulteerde in hele leuke brieven die heen en weer gingen. Hij kon altijd zo leuk schrijven! Het is overigens maar goed dat ik geen benul had van de afstanden want hij woonde ongeveer 14km verderop in dezelfde stad!



Via deze man, wat jaren later, kwam ik met zijn neefje in contact die wel heel ver weg woonde, helemaal in Nieuw Zeeland. Dat neefje, dat 1 maandje ouder was als mij, wilde graag zijn Nederlands verbeteren. Hij kon het wel spreken maar schreef veel woorden fonetisch.

En zo begon de liefde voor het corresponderen via de "ouderwetsche" post. Zeker als je nu ziet hoe snel een e-mail over de wereld vliegt. Je drukt een knopje op je computer en je virtuele post komt nagenoeg meteen aan de andere kant van de wereld binnen. Het maakt het voor mij erg onpersoonlijk! Niet dat persoonlijke handschrift, niet de kleinigheidjes die vaak in de envelopjes worden meegezonden. Niet de kleine verrassingen die zomaar door de brievenbus komen vallen.

Toen ik een jaar of 15-16 was is het corresponderen via brieven stil komen te liggen, de vriendschappen verwaterden ten tijde van het ontwikkelen van mijn en ook hun interesses. Het was trouwens ook niet meer zo cool omdat toen juist e-mail nieuw en spannend was! Ik heb toen nog wel e-mails uitgewisseld met iemand in Hawaii! Maar ook dat verwaterde op den duur.

Iets meer dan een jaar geleden kwam ik het begrip Postcrossing tegen. Het versturen van postkaarten aan wildvreemden overal ter wereld, iets wat ik nog sporadisch doe. Met het versturen van de postkaarten merkte dat ik dat persoonlijke miste wat je bij brieven wel had! En zo begon ik weer opzoek te gaan naar een penvriendin.

Ik schrijf nu sinds een klein jaartje weer brieven met wat leuke meiden! Elk hun eigen leven en ervaringen! Erg bijzonder! Erg persoonlijk! De foto hieronder is van een brief die afgelopen vrijdag in de brievenbus is beland en waarschijnlijk morgen op zijn bestemming, wat binnen Nederland ligt, is!

Al een jaar of 12 lijkt het mij erg leuk om naar de Verenigde Staten af te reizen en daar eens een echte toerist, inclusief camera om de nek, uit te hangen! De vlucht en huurauto zijn inmiddels geboekt! De ESTA Waivers (Visum) voor ons (Martijn en ik) beide zijn ingevuld. We gaan dit jaar lekker een rondreis maken! Natuurlijk nemen we Oliver en Trevor mee!



We vliegen naar en van San Francisco, Californië. Verder moet er nog iets van een route, die overigens alleen als leidraad zal dienen, komen. Ook is een lijst met bezienswaardigheden in de ruime omgeving wel handig mochten we even niet weten waar we naar toe willen.